Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag

Lichaam

Ik heb, waarschijnlijk zoals de meeste mensen, een bijzondere relatie met mijn lichaam. Ik ga er prat op dat mijn lichaam duidelijk aangeeft wanneer het genoeg is geweest – en ik dan braaf luister. ‘Nee, vandaag niet meer achter de computer na het eten,’ zegt mijn nek. ‘Deze betoging slaan we over,’ zegt mijn maag.

Tot daaraantoe. Maar nu is het vakantie. Tijd om op de bank te hangen, films te kijken, boeken te lezen, hier en daar een stukje weg te tikken. En nu heb ik dus hoofdpijn. Dikke vette hoofdpijn. Alsof er iemand op mij zit. Ik zal niet pretenderen dat het migraine is, maar het voelt wel zo.

En het gekke is: die pijn verdwijnt zodra ik opsta en iets ga doen. Huishoudelijk werk. De badkamer poetsen, de tuin snoeien: nergens last van. Gat raakt de zetel en de bliksem sabelt mij neer. Computer aan en vijftig pinnen doorboren mijn hersenpan.

Ik snap het niet. Wil mijn lichaam dan niet dat ik een gevierd schrijfster word? Wil mijn lichaam niet haar plek innemen op de culturele tijdlijn van de Westerse samenleving? Artistiek gevoed worden om in één adem ons perspectief te tonen op het mensdom in de 21ste eeuw? Waarschijnlijk niet. Mijn lichaam heeft ook de documentaire over de moeder van de zestien kinderen gezien – die zogezegd over de oudste zoon ging. Mijn lichaam wil haar plek innemen in de traditie van noeste vrouwelijke lichamelijke arbeid, waar creativiteit, humor en daadkracht elkaar evenzeer vinden als in kunst en literatuur.

Ik weet niet of ik ga blijven luisteren. Maar nu moet ik weg, sorry.

Advertentie

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: