Planningsmagie

Ontroering zit in een klein hoekje. Ik reed daarjuist een rondje door onze voorstad en schoot verschillende keren vol. Ik zag: een hondje dat zijn baasje uitgelaten voorttrok om op tijd op de hondenschool te zijn. Een kind dat in de speeltuin wou blijven om naar een soortgenoot te kijken en dat niet uitgelegd kreeg aan zijn moeder. ‘Wat wil je dan? Op de glijbaan? Daar zit al een ander kindje op.’ Toen ik mijn neus snoot ik mijn rok en daarbij het linkerrijvak op vloog, overviel het me opnieuw. Mijn medeweggebruikers hielden hun gas in en weken uit naar de berm in een perfecte choreografie. Ik moest even aan de kant gaan staan om mezelf te herpakken.

Want dat is dus waar ik emotioneel het meest op kick: feilloze organisatie.

Ik herinner me levendig de dag dat ik op mijn zeventiende na een tragische tequila-headshot-vakantie aan de Costa Brava op een afgesproken uur in het centrum van Barcelona stond en een voor de rest onopvallende bus zag aankomen. Hij opende zijn deuren, een man gooide mijn koffer in het ruim, ik ging binnen en de bus reed verder. Deze scène had in zijn geheel hoogstens twintig seconden geduurd.

Eenmaal op mijn plek bij het gangpad kwamen de tranen. In de veronderstelling dat het hier ging om verdriet om een achtergelaten vakantieliefde of op zijn minst zielenpijn om het einde van een tijdperk, werden er van alle kanten armen om mijn schokkende, roodverbrande tienerschouders gelegd. Niemand kon de ware toedracht van mijn ontroering vermoeden. De bus was een nummer voor mij, ik was een nummer voor de bus, maar we hadden elkaar gevonden en gingen nu samen verder. En vooral: iemand, iemand die ik niet kende en die ik waarschijnlijk nooit zou ontmoeten, had dit gepland. Dankbaarheid en fascinatie verdreven de gevoelens van irritatie na een overdosis schuimparty’s.

Ik heb hierna tal van organisatiejobs gedaan om vat te krijgen op deze magisch-realistische ervaring, maar zonder succes. Ik blijf het als een mysterie ervaren hoe mensen in praktijk brengen wat iemand op papier bedenkt en hoe alles na lange of juist zeer korte van planning op zijn plek kan vallen. Na de gestroomlijnde musicalshow in het vaccinatiecentrum kon je me opvegen, dat hoef ik niet uit te leggen.

Dus ja, groot was de vreugde toen ik deze week een aanbod kreeg van de aanstellingscoördinator van mijn school. Na een contract van een paar maanden, waarin ik écht veel moeite heb gedaan om me op de vlakte te houden en de mensen die de roosters maken bewust heb ontweken, mag ik hier blijven werken. ‘Normaal leg ik nieuwe mensen uit hoe alles werkt, maar aangezien jij hier al een tijd rondloopt…’ Stop daar. Stoppen. Jewél! Ik wil wel afspreken! Ik wil alles weten. Wie wat plant, waar dat verschijnt, wie waarop reageert en wat er dan gebeurt. Welke lijnen zijn actief, hoe lopen de communicatiestromen. Tell me! Ik moet het weten, of ik ga ten onder. Aan de overgave ten onder.

2 gedachten over “Planningsmagie

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak je website op WordPress.com
Aan de slag
%d bloggers liken dit: