Voltijds

Ik ga binnenkort voltijds werken. Iets dat ik al vijftien jaar niet meer gedaan heb. Het boezemt mij angst in, het idee van werk als volledige tijdsbesteding.

Werk is in de tussentijd vanalles voor mij geweest. Een overmoedige poging om zelfstandig te zijn. Houvast, een manier om mezelf te verstoppen. Een manier om mezelf nuttig te maken. Een manier om te integreren. Iets waar ik nog aan toe moest komen naast alle andere nuttige dingen. Uitpuffen, na nachten voeden en verschonen. Zo blij om in mijn eentje achter de computer te zitten. Een kans om mezelf te bewijzen. Een identiteit. Wow, ben ik dat? Een last. Een energiezuiger. Iets dat ik moeiteloos achter me kon laten. Een manier om geld te verdienen. Nieuwe werelden leren kennen. Onder te sneeuwen. Stopt het nooit? Een plek om mezelf terug te vinden. Afleiding, toen de rest van de wereld op slot ging. Een speelplaats.

Vanalles, maar niet voltijds. Dat was voor de anderen, die sterk waren en de dingen op een rijtje hadden.

Ik denk terug aan de periode dat ik wel voltijds werkte, vijftien jaar geleden. Ik herinner me regelmaat. Dingen kunnen laten liggen tot de volgende dag. Weekends die echt weekends waren. En toch ben ik doodsbang. Wat als ik straks geen tijd meer heb om te piekeren over mijn werk?

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak je website op WordPress.com
Aan de slag
%d bloggers liken dit: